ایتالیایی ها یک استعداد عجیب برای شیک به نظر رسیدن دارند، حتی وقتی لباسشان در نگاه اول چیز خاصی نیست. یک پیراهن سفید، شلوار ساده، کفش چرمی و عینک آفتابی شاید روی کاغذ ترکیب چندان هیجان انگیزی نباشد، اما وقتی همان لباس ها با تناسب درست، رنگ مناسب و جزئیات حساب شده کنار هم قرار می گیرند، نتیجه کاملاً متفاوت است. بنظرتان راز این خوشتیپی ایتالیایی ها چیست؟ جالب تر اینکه چیزی که امروز استایل ایتالیایی می نامیم، یک سبک کاملاً یکدست نیست. پوشش یک مرد در میلان می تواند با یک مرد در ناپل تفاوت زیادی داشته باشد و لباس های فلورانسی هم حال و هوای خودشان را دارند. سه شهر رم، فلورانس و میلان نقش مهمی در شکل گیری هویت مد ایتالیا داشته اند و هرکدام بخشی متفاوت از این داستان را ساخته اند. پس اگر همیشه برایتان سؤال بوده که چرا ایتالیایی ها این قدر خوش پوش به نظر می رسند و چطور می توان سبک لباس پوشیدن ایتالیایی ها را در کمد لباس خودمان اجرا کرد؟ این راهنما دقیقاً برای همین است. با ما باشید که شما را به حال و هوای ایتالیا میبریم😉.
استایل ایتالیایی را نمی توان با یک لباس، رنگ یا فرم مشخص تعریف کرد. این سبک ترکیبی از چند ویژگی است:
در واقع ممکن است دو نفر کاملاً متفاوت لباس بپوشند و هر دو ایتالیایی به نظر برسند. یکی ممکن است کت و شلوار کاملاً خوش دوخت بپوشد، دیگری جین و تیشرت و کت چرمی، اما هر دو در تناسب، کیفیت، ترکیب رنگ و جزئیات دقت کرده باشند. این نکته مهم است، چون استایل ایتالیایی یک یونیفرم نیست.
پاسخ را نباید فقط در علاقه مردم ایتالیا به مد جستجو کرد. پشت این ظاهر، یک فرهنگ قدیمی تر قرار دارد. فرهنگی که در آن صنعت، هنر، خیاطی، چرم، پارچه، طراحی و حتی معماری با یکدیگر ارتباط داشته اند. ایتالیا قرن ها سابقه صنایع دستی دارد و مهارت های مربوط به پوشاک نیز در بسیاری از مناطق نسل به نسل منتقل شده اند. حتی امروز هم خیاطی سفارشی در شهرهایی مانند میلان، رم، فلورانس و ناپل بخش مهمی از فرهنگ پوشاک ایتالیاست. از طرف دیگر، مد ایتالیا فقط از کارگاه های کوچک نیامد. در قرن بیستم، این کشور توانست هنر و صنعت را کنار هم قرار دهد. فلورانس در دهه 1950 نقش مهمی در معرفی مد ایتالیا به بازار بین المللی داشت. در سال 1951، نمایش مدی که جیووانی باتیستا جورجینی در فلورانس برگزار کرد، به معرفی گسترده تر محصولات و طراحان ایتالیایی به خریداران و رسانه های خارجی کمک کرد. اگر بخواهیم دلیل خوش پوشی ایتالیایی ها را به چند عامل تبدیل کنیم، باید به موارد زیر نگاه کنیم.
یکی از مهم ترین تفاوت های استایل خوب با استایل گران قیمت همین است. ایتالیایی ها در سنت خیاطی، توجه زیادی به تناسب و برش داشته اند. یعنی اگر کت روی شانه درست ننشیند، بهترین پارچه دنیا هم نمی تواند ظاهر آن را نجات دهد. در خیاطی ایتالیایی حتی اندازه گیری بدن و اصلاح نسبت های لباس موضوعی جدی بوده است. پژوهش های تاریخی درباره تحول خیاطی مردانه ایتالیا نشان می دهند که خیاطان ایتالیایی در قرن بیستم حتی روی روش های دقیق اندازه گیری و اصلاح تناسب لباس کار کرده اند.
یکی از ویژگی های جالب مد ایتالیایی این است که لباس فقط برای نمایش نیست.
همین نگاه به استفاده روزمره، در شکل گیری رویکردهای جدیدی به خیاطی ایتالیایی تأثیرگذار بود. به عنوان مثال همین طرز فکرها در تاریخ مد مردانه ایتالیا، باعث شد کت ها به تدریج نسبت به الگوی خشک تر انگلیسی سبک تر و راحت تر شوند.
یکی از تفاوت های جالب استایل ایتالیایی، استفاده جسورانه تر اما کنترل شده از رنگ است. این به معنی پوشیدن پنج رنگ جیغ در یک استایل نیست. گاهی فقط یک عنصر مانند ترکیب کت سرمه ای و شلوار خاکستری ، پیراهن سفید و دستمال جیب زرشکی یا ترکیب دیگه ای مثل کت کرم، پیراهن ابی روشن، شلوار سفید و کفش قهوه ای کافی است. رنگ در اینجا قرار نیست کل استایل را تحت تأثیر قرار دهد، قرار است به آن شخصیت بدهد.
Made in Italy در طول زمان به یک مفهوم بسیار بزرگ تر از محل تولید تبدیل شده است. پشت آن ترکیبی از مهارت، طراحی، مواد اولیه، صنایع دستی و شبکه تولید تخصصی قرار گرفته است. ایتالیا حتی در صنایع نساجی خود نیز مناطق تخصصی مختلفی دارد، مثلاً کومو با ابریشم، بیلا با پشم و کارپی با بافتنی شناخته می شوند. این ساختار تخصصی یکی از پایه های سیستم مد ایتالیاست. به همین دلیل در یک لباس ایتالیایی خوب، پارچه فقط پس زمینه نیست، بخشی از طراحی محسوب می شود.
این قسمت شاید از همه جالب تر باشد. در فرهنگ ایتالیایی، زیبایی فقط به لباس محدود نیست. معماری، مبلمان، خودرو، کافه، غذا، بسته بندی و طراحی صنعتی همگی تحت تأثیر همان نگاه به فرم و جزئیات هستند. مد ایتالیا نیز در قرن بیستم با طراحی صنعتی ارتباط نزدیکی پیدا کرد، به خصوص در میلان که پیش از تبدیل شدن به مرکز مهم مد، یکی از مراکز اصلی طراحی صنعتی ایتالیا بود.
یعنی همان ذهنیتی که می گوید: ( این صندلی باید هم زیبا باشد هم کاربردی )
در لباس هم می تواند تبدیل شود به: ( این کت باید هم خوش فرم باشد هم بتوانم در آن راحت حرکت کنم. )
یکی از اشتباهات رایج ما این است که فکر می کنیم شیک پوشی یعنی همه چیز باید با هم ست باشد. کت، شلوار، کفش، کمربند، کیف و حتی ساعت! در استایل ایتالیایی اتفاقاً کمی تضاد می تواند جذاب تر باشد.
اگر یک مفهوم فرهنگی بخواهد روح استایل ایتالیایی را توضیح دهد، احتمالاً Sprezzatura یکی از بهترین گزینه هاست. اسپرزاتورا یعنی فرد طوری به نظر برسد که انگار بدون تلاش خاصی خوش پوش شده است. اما پشت این ظاهر ساده ممکن است انتخاب های بسیار دقیقی وجود داشته باشد. مثلاً:
استایل مردانه ایتالیایی یکی از مهم ترین بخش های تاریخ مد این کشور است. در سنت خیاطی ایتالیا، کت مردانه به تدریج از فرم های سخت و رسمی فاصله گرفت و به سمت فرم های راحت تر و نرم تر رفت. بعدها طراحانی مانند جورجیو آرمانی این نگاه را به یکی از شاخصه های اصلی طراحی مدرن تبدیل کردند. اما استایل مردانه ایتالیایی فقط کت و شلوار نیست.علاوه بر استایل کلاسیک مردانه در زیر با مثال واضح و با بررسی آیتم های متفاوت تیپ ایتالیایی مردانه را شرح می دهیم:
استایل زنانه ایتالیایی، برخلاف همتای مردانه اش که بیشتر بر ساختار کلاسیک تکیه دارد، سرشار از تضادهای دلپذیر است. این استایل از مینیمالیسم محض تا ترکیب های جسورانه رنگ و فرم در نوسان است، اما چیزی که این میان ثابت می ماند، اصالت است. اگر می خواهید بدانید یک زن ایتالیایی چگونه بدون تلاش ظاهری زیاد، خیره کننده به نظر می رسد، به این 5 ویژگی کلیدی دقت کنید:
برای یک زن ایتالیایی، زنانه بودن در گرو استیل پر زرق و برق نیست. یک پیراهن ساده مشکی، یک کت خوش دوخت که دقیقاً روی شانه ها می نشیند، یا یک پیراهن ابریشمی ساده، بسیار زنانه تر از لایه های متعدد لباس است. آن ها می دانند که گاهی کمتر، همان بیشتر است (این اصطلاح مال ما خانم هاست.😉)
کمد یک خانم ایتالیایی شاید خیلی بزرگ نباشد، اما هر لباسی که در آن هست، حرفی برای گفتن دارد. آن ها ترجیح می دهند روی یک پارچه باکیفیت (مثل کشمیر، کتان یا چرم مرغوب) سرمایه گذاری کنند تا ده ها لباس ارزان قیمت.
لباس ها نباید خشک و اتوکشیده به نظر برسند، انگار که شما به راحتی آن ها را پوشیده اید و به خیابان آمده اید، حتی اگر برای رسیدن به این راحتی ساعت ها وقت صرف کرده باشید. این یکی آیتم تا حدی استایل ایتالیایی دخترانه را تداعی می کند.
وقتی لباس ها ساده باشند، اکسسوری ها نقشِ قهرمان را بازی می کنند. یک عینک آفتابی بزرگ و کلاسیک، یک کیف چرمی دست دوز، یا یک گردنبند ظریف، این ها جزئیاتی هستند که به استایل یک ایتالیایی روح می دهند. اکسسوری در اینجا صرفاً مکمل نیست، بلکه امضای شخصی شماست.
هرگز قدرت یک جفت کفش باکیفیت و تمیز را دست کم نگیرید. چه صندل باشد چه بوت، کفش های ایتالیایی همیشه متناسب با موقعیت انتخاب می شوند. در کنار آن، آرایش طبیعی حرف اول را می زند، یک رژ لب قرمز کلاسیک یا آرایشی بسیار محو که فقط زیبایی های طبیعی چهره را برجسته می کند.
لازم نیست لباس های فعلی تان را دور بریزید. اتفاقاً بهتر است از همان کمد فعلی شروع کنید. در ادامه مرحله به مرحله با هم اجراش می کنیم:
اگر بخواهیم تمام این فلسفه را به خرید تبدیل کنیم، کمدتان می تواند با چند آیتم پایه شروع شود. از جمله آیتم های ضروری برای استایل زنانه ایتالیاتی می توان موارد زیر را نام برد:
نکته استایلی: اگر هر فصل کمدتان را عوض کنید، در واقع هنوز استایل شخصی خودتان را پیدا نکرده اید.
اگر استایل ایتالیایی را یک سبک هنری در نظر بگیریم، این 4 طراح، قلم موهای اصلی آن هستند. شناخت این نام ها، درک عمیق تری از راز خوش تیپی ایتالیایی به شما می دهد:
اگر بخواهیم تمام چیزهایی را که درباره استایل ایتالیایی گفتیم در یک جمله خلاصه کنیم، باید بگوییم، خوش پوشی ایتالیایی بیشتر از اینکه درباره لباس باشد، درباره طرز نگاه کردن به خودشان است. تناسب درست، پارچه باکیفیت، ترکیب رنگ، کفش مناسب، اکسسوری و حتی کمی بی قاعدگی حساب شده، همه بخشی از این سبک هستند. اما یک چیز مهم را در این مقاله نباید فراموش می کردیم و آن هم اعتمادبه نفس است. اعتمادبه نفس را می توان یکی از ارکان اصلی استایل ایتالیایی دانست. لباس هرچقدر هم زیبا و گران باشد، اگر فردی که آن را پوشیده احساس راحتی و اعتمادبه نفس نداشته باشد، نتیجه آن چیزی نیست که از یک استایل ایتالیایی انتظار داریم. شاید به همین دلیل است که یک نفر می تواند با یک پیراهن ساده، جین و کفش مناسب بسیار شیک به نظر برسد، چون لباس را با شخصیت خودش هماهنگ کرده، نه اینکه صرفاً تلاش کند شبیه یک تصویر از مجله مد باشد. پس دفعه بعد که جلوی آینه ایستادید، قبل از اینکه از خودتان بپرسید چی بپوشم؟، یک سؤال مهم تر بپرسید، در این لباس چقدر خودم هستم؟
اگر جوابش مثبت بود، احتمالاً بخش مهمی از راز استایل ایتالیایی را پیدا کرده اید. 😉
دیدگاه کاربران